W Gdańsku na grzyby chodzi się przede wszystkim do Lasów Oliwskich, które ciągną się od Oliwy i VII Dworu po Matarnię i Osowę i należą do Trójmiejskiego Parku Krajobrazowego. W lasach gospodarczych parku można zbierać grzyby na własny użytek, ale nie wolno tego robić w rezerwatach przyrody ani na uprawach leśnych. Sezon trwa zwykle od późnego lata do pierwszych przymrozków, a przy ciepłej jesieni grzyby rosną jeszcze w listopadzie. Zbieraj tylko te gatunki, które znasz na pewno, a w razie wątpliwości pokaż zbiór grzyboznawcy w sanepidzie, gdzie ocena jest bezpłatna.
Gdzie zbierać grzyby w Gdańsku?
Największe tereny leśne w granicach miasta leżą na wzgórzach na zachód od Oliwy, Wrzeszcza i Przymorza. To krawędź wysoczyzny, którą lodowiec ukształtował 13–15 tysięcy lat temu, dlatego lasy są tu pagórkowate, poprzecinane głębokimi dolinami z potokami.
Lasy Oliwskie
Lasy Oliwskie to rozległy kompleks, w którym przeważają buczyny i lasy mieszane z bukiem i dębem, a na lżejszych glebach także sosna. Dobrym punktem startu są okolice Doliny Radości, Matarni i Osowej, gdzie łatwo dojechać komunikacją miejską. W buczynach spotyka się inne gatunki niż w nadmorskich borach sosnowych, więc warto znać grzyby typowe dla lasów liściastych.
Trójmiejski Park Krajobrazowy
Trójmiejski Park Krajobrazowy powstał w 1979 roku i ma 19 930 hektarów, z czego około 90% zajmują lasy. Składa się z dwóch części: północnej, w okolicach Gdyni, Rumi i Wejherowa, oraz dwukrotnie mniejszej południowej, w większości na terenie Gdańska i Sopotu. Większością lasów parku zarządza Nadleśnictwo Gdańsk, a sam park podlega Parkom Krajobrazowym Województwa Pomorskiego. Wyprawę można więc przedłużyć w stronę Sopotu i Gdyni.
Lasy na Wyspie Sobieszewskiej
Nadmorskie lasy sosnowe na Wyspie Sobieszewskiej to inny typ siedliska, z suchszym podłożem i innymi gatunkami grzybów. Pamiętaj, że rezerwaty Ptasi Raj i Mewia Łacha są objęte ochroną i grzybów nie wolno tam zbierać.
Dalsza część artykułu poniżej
Gdzie nie wolno zbierać grzybów w Gdańsku i okolicy?
Najważniejszy zakaz dotyczy rezerwatów przyrody. W granicach Gdańska, w części Trójmiejskiego Parku Krajobrazowego, są trzy takie miejsca:
- Źródliska w Dolinie Ewy, rezerwat od 1983 roku,
- Wąwóz Huzarów, rezerwat od 2005 roku,
- Lasy w Dolinie Strzyży, rezerwat od 2007 roku.
Ustawa o lasach wprowadza też stały zakaz wstępu na uprawy leśne do 4 metrów wysokości, powierzchnie doświadczalne, drzewostany nasienne i ostoje zwierząt. Nadleśniczy może ponadto wprowadzić okresowy zakaz wstępu, np. przy dużym zagrożeniu pożarowym albo po wichurze. Takie miejsca oznacza się tablicami „zakaz wstępu” z podaniem przyczyny i terminu, a wejście mimo zakazu jest wykroczeniem.
Gdzie lepiej nie zbierać, choć nie ma zakazu?
Grzybów nie warto zbierać przy ruchliwych drogach, na nasypach kolejowych i w pobliżu terenów przemysłowych w okolicach portu, bo grzyby łatwo gromadzą metale ciężkie i inne zanieczyszczenia.
Jak zbierać grzyby, żeby nie szkodzić lasowi?
- Grzyby wykręcaj lub ścinaj nożem, a ściółkę po zbiorze przykryj.
- Nie niszcz grzybów niejadalnych i tych, których nie znasz, bo są ważną częścią lasu.
- Zbieraj do koszyka, nie do foliowej torby, w której grzyby szybko się psują.
- Trzymaj się ścieżek w pobliżu rezerwatów i nie zostawiaj śmieci.
Zebrane grzyby są przeznaczone na własne potrzeby. Kto chce je sprzedać, świeże czy suszone, musi mieć atest grzyboznawcy wydany na konkretną partię.
Jak bezpiecznie rozpoznawać grzyby z lasów w Gdańsku?
Zatrucia grzybami zdarzają się co roku, najczęściej przez pomylenie muchomora zielonawego z gąską zielonką albo czubajką kanią. Najważniejsze zasady są proste:
- zbieraj tylko gatunki, które znasz na pewno,
- nie zbieraj grzybów młodych, z nierozwiniętym kapeluszem, bo trudno je rozpoznać,
- w razie wątpliwości pokaż grzyby grzyboznawcy przed przygotowaniem posiłku,
- przy objawach zatrucia, takich jak bóle brzucha czy wymioty, zgłoś się do lekarza i zabierz resztki grzybów.
Gdzie w Gdańsku sprawdzić grzyby?
Powiatowa Stacja Sanitarno-Epidemiologiczna w Gdańsku przypomina, że w sezonie w stacjach dyżurują grzyboznawcy i klasyfikatorzy grzybów, a ocena grzybów jest bezpłatna. Grzyboznawca może ocenić grzyby świeże i suszone, a klasyfikator tylko świeże. Godziny dyżurów warto sprawdzić przed wizytą, bo zmieniają się w trakcie sezonu.
Przez te same lasy prowadzą leśne ścieżki biegowe, więc grzybobranie łatwo połączyć z dłuższym spacerem.
Źródła: Gedanopedia (Trójmiejski Park Krajobrazowy); Parki Krajobrazowe Województwa Pomorskiego; Powiatowa Stacja Sanitarno-Epidemiologiczna w Gdańsku; Lasy Państwowe; ustawa o lasach.
