Bursztynu na plażach w Gdańsku najlepiej szukać tuż po sztormie, gdy wiatr słabnie, a morze zaczyna się cofać. Największe szanse są jesienią i zimą, bo wtedy sztormy na Bałtyku zdarzają się najczęściej, a na plażę warto wyjść o świcie, zanim pojawią się inni poszukiwacze. Bursztyn zostaje w pasie wodorostów, patyków i muszli, który fale zostawiają przy linii wody. Uważaj na biały fosfor, który przypomina bursztyn, a po wyschnięciu może się sam zapalić. W Gdańsku bursztyn znajduje się m.in. na plażach w dzielnicy Stogi.
Jaka pora roku jest najlepsza na bursztyn w Gdańsku?
Najwięcej bursztynu trafia na brzeg w miesiącach, w których Bałtyk jest najbardziej niespokojny, czyli jesienią i zimą, gdy nad Zatoką Gdańską wieją silne wiatry. Nie znaczy to, że latem szukanie nie ma sensu. Bursztyn wyrzucają też letnie sztormy, ale zdarzają się rzadziej, a na plażach jest wtedy dużo ludzi, którzy szybko przeglądają wyrzucone wodorosty.
Po sztormach w sezonie jesienno-zimowym media co roku opisują „bursztynowe żniwa” na polskim wybrzeżu, z bryłkami z inkluzjami włącznie. W gdańskiej Przeróbce i okolicach pod ziemią zalegają też złoża bursztynu. Podczas badań przy budowie Trasy Sucharskiego w latach 2007–2009 znaleziono go na głębokości 5–15 m.
Dalsza część artykułu poniżej
Dlaczego bursztyn pojawia się na gdańskich plażach po sztormie?
Bursztyn to skamieniała żywica drzew. Ma gęstość około 1,05–1,09 g/cm³, czyli jest tylko trochę cięższy od wody morskiej. Dlatego silne fale łatwo podrywają go z dna razem z wodorostami, gałązkami i drobnymi muszlami. Gdy sztorm słabnie, woda cofa się i zostawia ten materiał w pasie przy linii brzegu, często u stóp nadmorskich wydm. Poszukiwacze nazywają go „bursztynowymi śmieciami”, a nad takimi pasami często krążą mewy.
O której godzinie szukać bursztynu w Gdańsku?
Najlepiej o świcie, zaraz po sztormie. Pas wodorostów jest wtedy jeszcze nienaruszony, a na plaży jest mało osób. Część poszukiwaczy wychodzi też po zmroku lub przed świtem z latarką UV o długości fali około 395 nm. W jej świetle bursztyn świeci żółtozielono, więc łatwiej odróżnić go od kamyków. Rano warto zabrać ciepłe ubranie i kurtkę od wiatru, bo pogoda nad morzem szybko się zmienia.
Na co uważać przy szukaniu bursztynu po sztormie?
Największym zagrożeniem jest biały fosfor z amunicji z czasów II wojny światowej, który wciąż zalega na dnie Bałtyku. Jego kawałki mogą wyglądać jak jasny, mleczny lub żółtawy bursztyn. Po wyschnięciu i ogrzaniu fosfor może zapalić się sam, w temperaturze już od około 25°C, i spalić skórę bardzo głęboko. Dlatego znalezisk nie wkłada się do kieszeni. Podejrzany kawałek zostaw na miejscu, najlepiej w wodzie, i powiadom służby.
Po sztormie fale bywają jeszcze wysokie, a woda jest zimna, więc nie wchodź głęboko do morza. Nie wchodź też na wydmy, bo roślinność chroni brzeg przed niszczeniem. Na Wyspie Sobieszewskiej obowiązują zasady rezerwatu Mewia Łacha i ptasiego rezerwatu przy ujściu Wisły Śmiałej.
Konkretne plaże, sprzęt i przepisy opisuje poradnik gdzie szukać bursztynu w Gdańsku, a znaleziska można porównać z kolekcją Muzeum Bursztynu.
Źródła: Wikipedia (Bursztyn: gęstość, fluorescencja, złoża w Przeróbce); Nocowanie.pl (Jak szukać bursztynu nad morzem, lipiec 2026: pora, UV, biały fosfor); National Geographic Polska (Bursztynowe żniwa nad Bałtykiem po sztormach); Trojmiasto.pl (złoża bursztynu przy Trasie Sucharskiego, luty 2012); Gedanopedia (Rezerwaty przyrody).



